Αγωνιστική Κίνηση Εργαζομένων στην Ενέργεια – Διακύρηξη Εκλογών 2020

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΛΑΔΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΕΩΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΦΛΕΒΑΡΗ 2020

“ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ”

 

 

 

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, εργαζόμενοι στον κλάδο της Ενέργειας, στα Πετρέλαια, στην Ηλεκτρενέργεια, στο Φυσικό Αέριο και στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας,

Σας καλούμε να συμμετέχετε μαζικά στις εκλογές του Σωματείου μας. Έχουμε κάθε λόγο να ενισχύσουμε τη δύναμη και τη φωνή μας ως εργαζόμενοι στον κλάδο της Ενέργειας, να είμαστε πιο δυνατοί, με καλύτερη οργάνωση, απέναντι σε εργοδοσία και κυβέρνηση, που σχεδιάζουν την προώθηση ακόμα πιο αντιδραστικών και αντεργατικών μέτρων το επόμενο διάστημα, προκειμένου να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η ορμή του κεφαλαίου.

Ο κλάδος μας παραμένει ένας από τους ισχυρότερους της οικονομίας. Ειδικά αυτή την περίοδο βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων. Η κυβέρνηση της ΝΔ ολοκληρώνει το πλαίσιο, που είχε δρομολογηθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, για την τελική φάση της «απελευθέρωσης» του κλάδου της Ενέργειας. Ένας μεγάλος αριθμός από δομικές αλλαγές έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και πολλές ακόμη ακολουθούν, στο όνομα του «εκσυγχρονισμού», της «ανταγωνιστικότητας», της «σύγκλισης με τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ», της «ανάπτυξης» και των «νέων επενδύσεων που έχει ανάγκη η χώρα», καλλιεργώντας την αντίληψη ότι επιχειρήσεις, κοινωνία και εργαζόμενοι θα βγουν όλοι τους μαζί ωφελημένοι.

Όμως ούτε οι επενδύσεις στην Ενέργεια, ούτε οι μεταρρυθμίσεις στον κλάδο, ούτε η επάνοδος της χώρας στην ανάπτυξη θα επαναφέρουν τις τιμές της ενέργειας, τα εργασιακά δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζόμενων στο προηγούμενο επίπεδο, πόσο μάλλον στο επίπεδο των σύγχρονων αναγκών του 21ου αιώνα.

Η πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι εργαζόμενοι στον κλάδο είναι συγκεκριμένη και σίγουρα δε συμβαδίζει με το «σύγχρονο» και «φιλικό» εργασιακό περιβάλλον που περιγράφουν οι ιλουστρασιόν εκθέσεις των ομίλων:

  • Στη ΔΕΗ, το επόμενο διάστημα δρομολογούνται χιλιάδες απολύσεις, ενώ στους συναδέλφους που θα παραμείνουν ετοιμάζονται σαρωτικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, ειδικά για τους νεοπροσλαμβανόμενους (μείωση μισθών, κατάργηση της μονιμότητας, εξαίρεση από τις συλλογικές συμβάσεις).
  • Στα Πετρέλαια (ΕΛΠΕ και Μotor Oil), η εντατικοποίηση και υπερεργασία έχουν γίνει πλέον καθεστώς. Κανένα μπόνους και καμία παροχή δεν μπορούν να «εξισώσουν» την καταπόνηση που προέρχεται από απανωτά 12ωρα εργασίας για πολλές ημέρες συνεχόμενα. Τα προβλήματα υγείας αυξάνονται και οξύνονται ενώ η κατάσταση αυτή έχει οδηγήσει ακόμα και σε θανατηφόρα εργοδοτικά εγκλήματα.
  • Σε όλο τον κλάδο, χιλιάδες συνάδελφοι δουλεύουν μέσω εργολάβων, ή και με ελαστικές σχέσεις εργασίας. Στο Φυσικό Αέριο συνάδελφοί μας εργάζονται ως εργολαβικοί, αρκετοί για πάνω από δέκα χρόνια. Οι διαφόρων ταχυτήτων εργαζόμενοι τείνουν να γίνουν καθεστώς προκειμένου να εξυπηρετείται καλύτερα η κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, να κυριαρχεί η λογική του «διαίρει και βασίλευε» προς όφελος των επιχειρήσεων.
  • Στα δίκτυα του ΔΕΔΔΗΕ και στους καταμετρητές κυριαρχεί εργασιακό καθεστώς γαλέρας. Η απληρωσιά, η δουλειά με το κομμάτι, η πλήρης εργοδοτική ασυδοσία, είναι η πραγματικότητα που βιώνουν οι συνάδελφοί μας.
  • Στις «νέες» επιχειρήσεις Προμήθειας και Εμπορίας ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου το ωράριο καταστρατηγείται συστηματικά, ενώ η εντατικοποίηση της εργασίας τείνει να γίνει και εδώ καθημερινότητα.
  • Αρκετές επιχειρήσεις του κλάδου δεν υπογράφουν Συλλογικές και Επιχειρησιακές Συμβάσεις Εργασίας. Οι όποιες παροχές και αυξήσεις σε μισθούς, όπου και όταν γίνονται, βαφτίζονται «οικειοθελείς παροχές», ή «μπόνους» της εταιρείας προς τον εργαζόμενο, ενώ δίνονται μόνο σε λίγους κάθε φορά και όχι σε όλους. Καλλιεργούν την ατομική διαπραγμάτευση, την αντίληψη του «ο καλός ανταμείβεται και προχωράει» και μάλιστα το πλασάρουν και ως δίκαιο αφού το συνδέουν με τις περιβόητες «ετήσιες αξιολογήσεις».
  • Ο βαθμός εκμετάλλευσης των εργαζομένων στον κλάδο αυξάνει, αφού από τη δουλειά ακόμα και όσων εργαζόμενων δεν έχουν υποστεί άμεση μείωση μισθών, ή και όσων έχουν δει κάποιες αυξήσεις, παράγονται πολλαπλάσια κέρδη για τα μονοπώλια του κλάδου.

Είναι πολλά τα παραδείγματα που αναδεικνύουν ότι η τεράστια κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων του κλάδου της Ενέργειας πατάει πάνω στις δικές μας πλάτες, στην καταστρατήγηση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεών μας. Ταυτόχρονα, σε όλες τις εταιρίες του κλάδου, οι εργοδότες και ο εργοδοτικός συνδικαλισμός επαναλαμβάνουν μονότονα προς τους εργαζόμενους το μοτίβο: «καθίστε καλά, βγάζουμε κέρδη, εδώ είμαστε προνομιούχοι, κοιτάξτε στις άλλες επιχειρήσεις τα πράγματα είναι χειρότερα»! Καλλιεργείται έτσι στον εργαζόμενο το «χαμήλωμα των απαιτήσεων», η αναζήτηση μιας προσωρινής «ατομικής λύσης», η συνεχής υποχώρηση για «το καλό της δικής μας επιχείρησης», κρύβεται απ’ αυτόν ο τεράστιος πλούτος που ο ίδιος παράγει και που τον καρπώνεται στο τέλος ο εργοδότης.

Μέσα σ’ όλ’ αυτά, η κυβέρνηση, τα αστικά κόμματα και η εργοδοσία, αναπαράγουν διαρκώς και με κάθε τρόπο ότι «δεν πρέπει τίποτα να ανακόψει την πορεία της ελληνικής οικονομίας που πλέον πάει καλύτερα». Καμαρώνουν ότι η χώρα μας αρχίζει και διαδραματίζει ενεργό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου, πανηγυρίζοντας για τη βαθύτερη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Προβάλουν το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τη συμμαχία με τις ΗΠΑ, ως παράγοντες ασφάλειας και σταθερότητας ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Η «γεωστρατηγική αναβάθμιση» της χώρας ισοδυναμεί με βαθύτερη εμπλοκή στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους για τους λαούς.

Η αντιπαράθεση μεταξύ ισχυρών μονοπωλιακών ομίλων και, αντίστοιχα, των χωρών τους, οξύνεται ολοένα και περισσότερο, αφού το μεγάλο ζήτημα είναι ο έλεγχος των πηγών και δρόμων μεταφοράς ενέργειας. Εξαιτίας της όξυνσης του ανταγωνισμού, για το κυνήγι του κέρδους, αναζωπυρώνονται επικίνδυνα και ανάβουν νέες πολεμικές εστίες στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, του Αιγαίου, στη Μέση Ανατολή και στα Βαλκάνια, εκατομμύρια ανθρώπων οδηγούνται στην προσφυγιά, το περιβάλλον καταστρέφεται.

Πρόκειται για εξελίξεις από τις οποίες οι εργαζόμενοι θα βγουν χαμένοι σε κάθε περίπτωση. Η πολιτική της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» της Ελλάδας, αποτελεί το σχέδιο της αστικής τάξης της χώρας, ώστε να μπει πιο δυνατά στο παιχνίδι της μοιρασιάς της λείας. Αυτή την πολιτική υπηρετούν τόσο η σημερινή όσο και η προηγούμενη κυβέρνηση, όλα τα αστικά πολιτικά κόμματα, αποκρύπτοντας, όμως, ταυτόχρονα, τους μεγάλους κινδύνους για το λαό μας από την ολοένα και βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις. Η χώρα μας γίνεται στόχος και μαζί της και οι λαοί της ευρύτερης περιοχής. Η περιβόητη «εθνική ενότητα» και «εθνική ομοψυχία» αξιοποιούνται ως μοχλός προκειμένου οι εργαζόμενοι να στρατευτούν γύρω από τα συμφέροντα της αστικής τάξης της χώρας. Με αφορμή και την όξυνση της κατάστασης στο Αιγαίο, προβάλλεται, τελευταία, έντονα το δίλημμα «σύγκρουση ή συμβιβασμός και συνεκμετάλλευση». Είναι δίλημμα παραπλανητικό, ξένο για το λαό, παγίδα, που έχει στόχο να εγκλωβίσει στο πάρε-δώσε ανάμεσα στις αστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου παζαριού στην περιοχή μας. Η «συνεκμετάλλευση» και η «συνδιαχείριση», που θα προκύψουν ως αποτέλεσμα είτε διαπραγμάτευσης, είτε στρατιωτικής αντιπαράθεσης, θα έχουν πολλαπλές επιπτώσεις σε βάρος του ελληνικού λαού και των λαών της περιοχής. Η ιμπεριαλιστική ειρήνη με το πιστόλι στον κρόταφο αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει σε νέο κύκλο αντιπαραθέσεων, σε ακόμα πιο σφοδρές συγκρούσεις.

Καμία συμμετοχή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Να κλείσουν τώρα όλες οι βάσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στη χώρα μας!

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, μέσα από τη συμμετοχή τους στις αρχαιρεσίες και την οργάνωσή τους στο Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας, να συμβάλλουν, ώστε να μετρηθούν βήματα στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος.

Αυτός ο δρόμος περνάει μέσα από τη σύγκρουση με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, που στον κλάδο μας παραμένει ακόμα ισχυρός. Καλούμε τους εργαζόμενους να βγάλουν συμπεράσματα από την ίδια τους την πείρα για το τί ρόλο έπαιξαν όλες αυτές οι δυνάμεις, όλα αυτά τα χρόνια. Η ΓΕΝΟΠ, η ΠΟΕ, οι ηγεσίες πολλών επιχειρησιακών σωματείων, στήριξαν όλες τις βασικές αντεργατικές κατευθύνσεις των κυβερνήσεων και της ΕΕ.

    • Η ΓΕΝΟΠ ήταν εκείνη που σταθερά, όλα τα χρόνια, στήριξε στα συνδικαλιστικά όργανα την πολιτική της «απελευθέρωσης» της Ενέργειας, καλλιεργώντας αυταπάτες ότι οι συνάδελφοι της ΔΕΗ δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Μίλησαν για τη στήριξη στον «υγιή ανταγωνισμό», σπέρνοντας αυταπάτες ότι υπάρχει «καλή» και «κακή» συνταγή για τον ανταγωνισμό. Σε όλη την πορεία των μέτρων που πάρθηκαν τα προηγούμενα χρόνια «εξαντλούσαν τον αγώνα» ώστε να υπάρξουν «εξαιρέσεις» από τα μέτρα για τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ. Καλλιέργησαν έτσι την αντίληψη των «λύσεων από τα πάνω», από τις πεφωτισμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, στις οποίες όφειλαν οι εργαζόμενοι να αναθέσουν τη λύση των προβλημάτων. Έβαλαν έτσι στο γύψο το κίνημα, το κατέστησαν ανέτοιμο να μπορέσει τελικά να αντιπαλέψει αυτές τις κατευθύνσεις όταν ήρθε η ώρα αυτές να γίνουν πράξη.
    • Η ΠΟΕ, η ΓΕΝΟΠ, άλλα μεγάλα επιχειρησιακά σωματεία του κλάδου, όπως το ΠΣΕΕΠ (ΕΛΠΕ), δουλεύουν για να είναι και να παραμένει το κίνημα κατακερματισμένο. Όπως η εργοδοσία, χωρίζουν κι αυτοί τους εργαζόμενους σε μόνιμους, εργολαβικούς, εποχικούς, με μπλοκάκι κ.α. Δε δέχονται όλους τους συναδέλφους ως μέλη στα σωματεία και ειδικά όσους εργάζονται με ελαστικές μορφές απασχόλησης, που είναι οι πιο ευάλωτοι και εκτεθειμένοι απέναντι στην εργοδοσία. Ποιόν εξυπηρετεί αυτός ο διαχωρισμός, αν όχι την εργοδοσία; Γιατί δε θέλουν ισχυρά σωματεία με τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων; Ποιόν και τί φοβούνται;
    • Το επιχειρησιακό σωματείο στη Motor Oil είναι άφαντο από τους αγώνες, από τις διεκδικήσεις. Χρηματοδοτείται απευθείας από την εργοδοσία, γι’ αυτό και η μόνη δράση του εξαντλείται σε ανακοινώσεις εκατέρωθεν με την εργοδοσία για το καλό κλίμα εργασιακής ειρήνης που έχουν από κοινού εξασφαλίσει στο διυλιστήριο. Την ίδια στιγμή, η εντατικοποίηση της εργασίας και ειδικά σε ένα τόσο, από τη φύση του, επικίνδυνο χώρο εργασίας, αποτελεί από μόνη της έγκλημα, αφού με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε σακατεμένους εργάτες, ακόμα και σε εργάτες που πάνε για δουλειά και δεν γυρνάνε πίσω στις οικογένειές τους.

Συνάδελφοι, είναι καιρός αυτές οι δυνάμεις να αποδυναμωθούν! Να μπουν στο περιθώριο. Κάνουν ζημιά στους εργαζόμενους.

Κόντρα σε όλα αυτά, στην εργοδοσία και τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό στέκεται το Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας. Ένα Σωματείο που συνενώνει όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, ανεξαρτήτως εταιρείας και εργασιακής σχέσης. Ένα Σωματείο που δεν ελέγχεται, ούτε από την εκάστοτε κυβέρνηση, ούτε από την εργοδοσία, και που δε λαμβάνει ούτε «παροχές», ούτε «εξυπηρετήσεις» από τις εταιρείες, όπως κατά κανόνα συμβαίνει με τα περισσότερα σωματεία του κλάδου.

Η λογική του «να κοιτάω το μαγαζάκι μου», ο συντεχνιασμός, έχει κοντά ποδάρια. Κανείς δε ζει μέσα σε γυάλα. Τα όρια της συνδικαλιστικής πάλης μέσα σε κάθε επιχείρηση ξεχωριστά, είναι πολύ περιορισμένα και δεν απαντούν στο συνολικό κοινωνικό πρόβλημα. Αφήνουν τον εργαζόμενο αμέτοχο, στο περιθώριο, όταν εργοδότες και κυβερνήσεις αποφασίζουν για τους φόρους, την υγεία, την παιδεία, τα ασφαλιστικά δικαιώματα και τη ζωή των εργατών γενικότερα. Δε νοείται, σήμερα, που η τεχνολογία και η επιστήμη έχουν σημειώσει τόση πρόοδο, που οι παραγωγικές δυνάμεις έχουν γιγαντωθεί, να μένουν στοιχειώδεις ανάγκες των εργαζομένων ακάλυπτες. Στον κλάδο μας, όλοι εμείς που παράγουμε και διακινούμε τεράστιες ποσότητες ενέργειας, μπορούμε να ανεχτούμε να μένουν σπίτια χωρίς θέρμανση; Να υπάρχουν οικογένειες χωρίς θέρμανση; Να κινδυνεύουν χιλιάδες οικογένειες να μείνουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα;

Ο δρόμος της υποταγής, της μοιρολατρίας, του «μικρότερου κακού», δεν είναι ο δικός μας δρόμος!

Παλεύουμε για την ανασύνταξη του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος!

Παλεύουμε για την ισχυροποίηση του ταξικού πόλου στον κλάδο της Ενέργειας!

Παλεύουμε για την αλλαγή των συσχετισμών στα συνδικαλιστικά όργανα των εργατών, κόντρα στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Οι αναμετρήσεις μας απέναντι στην εργοδοσία, αλλού ήταν νικηφόρες, αλλού βάλαν φρένο στα σχέδια της. Έχουμε πετύχει πολλά, μπορούμε ακόμα περισσότερα. Οι σημερινές συνθήκες απαιτούν οι εργαζόμενοι να απαντήσουν με ενιαίο τρόπο στην επίθεση που δέχονται. Το προβλήματά μας είναι κοινά και η αντιμετώπισή τους θα είναι πιο αποτελεσματική αν οργανωθούμε στο σύνολο του κλάδου. Χρειάζεται να δημιουργηθούν πυρήνες οργάνωσης του σωματείου σε κάθε χώρο δουλειάς, να ενισχυθεί η αλληλεγγύη μεταξύ όλων των εργαζόμενων. Κανένας δε μπορεί να αντιμετωπίσει μόνος του τα προβλήματά του. Κόντρα στη διάσπαση του εργατικού κινήματος και στο συντεχνιασμό που καλλιεργεί ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, ν’ απαντήσουμε με την ενότητα των εργαζομένων όλου του κλάδου και με τη συμπόρευσή μας με το σύνολο της εργατικής τάξης.

Για αυτό το Κλαδικό Σωματείο συντάσσεται με όλες του τις δυνάμεις με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας, με το ΠΑΜΕ, με τη γραμμή της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος σε κατεύθυνση σύγκρουσης με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό και τα μονοπώλια. Συντάσσεται με τη λογική ότι σήμερα υπάρχουν αντικειμενικά οι δυνατότητες οι εργαζόμενοι να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες τους. Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η καθημερινή πάλη για όλα τα προβλήματα να μην είναι κοντόφθαλμη, αλλά, πατώντας στον καθημερινό αγώνα να ανοίγει ο δρόμος για ριζικές αλλαγές, ώστε να καρπώνονται τον πλούτο αυτοί που τον παράγουν.

Φλεβάρης 2020

 

ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ – ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟ ΚΛΑΔΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

ΛΑΒΕ ΜΕΡΟΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 19-22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2020

ΔΩΣΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ

Διακύρηξη

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: