Επιστολή του Κλαδικού Σωματείου Ενέργειας προς τους εργαζόμενους της ΔΕΗ Ανανεώσιμες

Επιστολή προς τους εργαζόμενους της ΔΕΗΑΝ σχετικά με το προσχέδιο της ΣΣΕ

 

Το Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας εκφράζει τη συμπαράστασή του στην προσπάθεια που διεξάγεται από τους εργαζόμενους της «ΔΕΗ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ» για την κατοχύρωση των εργασιακών τους δικαιωμάτων. Στα σχέδια της διοίκησης της ΔΕΗ, η ΔΕΗ ΑΝ θα αποτελέσει το επόμενο διάστημα βασικό πυλώνα για την αύξηση της κερδοφορίας, αφού ένα μεγάλο μέρος των νέων επενδύσεων που είναι προγραμματισμένες αφορούν σε νέα έργα ΑΠΕ. Ταυτόχρονα η ΔΕΗ, παίρνει συνολικά «νέα μορφή» και δομή ως συνέπεια όλων των μνημονιακών νόμων (πώληση λιγνιτικών μονάδων, απομείωση προμήθειας στο 50% ως το 2019, εκχώρηση λιγνιτικής παραγωγής μέσω δημοπρασιών ΝΟΜΕ κ.α.) στοχεύοντας να ανταγωνιστεί ξένα και ντόπια μονοπώλια στον κλάδο. Έχει λοιπόν κάθε «έγνοια» από πλευράς της να διασφαλίσει τους καλύτερους δυνατούς όρους για να ανταπεξέλθει στον εντεινόμενο ανταγωνισμό και η πιο δοκιμασμένη συνταγή για αυτό είναι καταρχήν και πριν απ όλα το φθηνό εργασιακό κόστος, η ενίσχυση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, οι «επικαιροποιημένες ΣΣΕ» με βάση τα νέα πρότυπα και μοντέλα, δηλαδή Συμβάσεις πλήρως ευθυγραμμισμένες με τις ανάγκες των εργοδοτών.

Με βάση αυτά, η ΔΕΗΑΝ αποτελεί σε αυτήν τη φάση  τον βραχίονα για όσα θα ακολουθήσουν σταδιακά σε όλο τον όμιλο της ΔΕΗ. Εξάλλου ήδη στα λιγνιτικά εργοστάσια και ορυχεία που παραχωρούνται σε ιδιωτικά μονοπώλια με βάση τον πρόσφατο νόμο της απόσχισης που πέρασε από τη Βουλή, αναφέρεται ότι «το εργασιακό καθεστώς θα οριστεί από νέο κανονισμό εργασίας» (παράγραφος 2 του άρθρου 4). Επομένως ως εργαζόμενοι χρειάζεται να βλέπουμε το συνολικό πλαίσιο που διαμορφώνεται, τη συνολικότερη μεγάλη εικόνα, γιατί διαφορετικά δεν θα αποκτούν τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις μας τον προσανατολισμό που σήμερα έχουμε ανάγκη.

Όλες αυτές οι εξελίξεις στον κλάδο μας είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της «απελευθέρωσης της ενέργειας» που εφαρμόζουν με συνέπεια όλες οι κυβερνήσεις και οι διοικήσεις της ΔΕΗ από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα, και που αποδέχονται και στηρίζουν οι πλειοψηφίες σε ΓΕΝΟΠ και πρωτοβάθμια σωματεία του ομίλου, δηλαδή ο γνωστός εργοδοτικός – κυβερνητικός-συνδικαλισμός. Είτε με ιδιωτικοποιήσεις, είτε με αποσχίσεις, είτε με διάφορα άλλα «καινοτόμα» σχήματα, επιδιώκουν την αύξηση την κερδοφορίας της επιχείρησης μέσω της ανατροπής των κεκτημένων των εργαζόμενων, δηλαδή την υποβάθμιση των συνθηκών και όρων εργασίας. Επιβεβαιώνεται για ακόμα μια φορά ότι εργοδότες και εργαζόμενοι έχουν αντίθετα, ασυμβίβαστα συμφέροντα, παρά τις εξαγγελίες κυβέρνησης και ΣΕΒ περί «δίκαιης» Ανάπτυξης, «κοινωνικών εταίρων», κλπ.

Η δομή και το περιεχόμενο του σχεδίου ΣΣΕ – πολιτικής αμοιβών, που φέρνει η διοίκηση της ΔΕΗΑΝ, εγείρουν πολλά ερωτήματα, πάνω στα οποία οι συνάδελφοι οφείλουν να προβληματιστούν, αφού το μισθολογικό αφενός αποσπάται από τη ΣΣΕ και αφετέρου αποφασίζεται μονομερώς από την διοίκηση. Θεωρούμε ότι αυτή η μεθόδευση εκ μέρους της διοίκησης της ΔΕΗ-ΔΕΗΑΝ είναι απαράδεκτη, καθώς το προτεινόμενο μοντέλο εργασιακής σχέσης αποτελεί εκβιασμό σε βάρος των εργαζόμενων.

Βέβαια, η πρόταση της διοίκησης της ΔΕΗΑΝ δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα. Σε όποιους χώρους εφαρμόστηκαν αποκρατικοποιήσεις – «εξυγιάνσεις», αυτές συνοδεύτηκαν και με ριζικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και πάντα εις βάρος των εργαζόμενων. Στόχος είναι όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξαρτήτως από ποια αφετηρία ξεκίνησαν, τελικά να πάνε προς τα κάτω, αφού αποτελεί όρο και κρίσιμο παράγοντα για την «επανεκκίνηση της οικονομίας» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση. Σε πρόσφατη ανακοίνωσή του ο ΣΕΒ αναφέρει σχετικά: «Δεν πρέπει να γίνουν πισωγυρίσματα στα εργασιακά… η μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων ήταν η πιο επιτυχημένη, στο πλαίσιο των προγραμμάτων. Απαραίτητες οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης» (Σκέρτσος, Γεν. Διευθυντής του ΣΕΒ).

Οι αντεργατικοί νόμοι που νομοθέτησαν οι κυβερνήσεις από το 2012 και μετά, χτύπησαν καίρια, πελέκησαν, τα εργασιακά δικαιώματα, κυρίως με την ανατροπή των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων. Πάνω σ’ αυτή τη βάση χτίζουν την «Ανάπτυξη», που ευαγγελίζονται, αλλά, το ζήτημα είναι: ανάπτυξη, προς όφελος ποιου;

Με το προτεινόμενο σχέδιο ΣΣΕ και πολιτικής αμοιβών η διοίκηση της ΔΕΗΑΝ ξηλώνει μια για πάντα κατακτήσεις, όπως μισθολογικές ωριμάνσεις, εξέλιξη, επιδόματα, αναγνώριση τυπικών προσόντων και κουτσουρεύει άλλες, σχετικά με την ασφάλιση, ζητήματα μητρότητας, άδειες, κ.α. Σπέρνει σύγχυση και διχόνοια στους εργαζομένους με όχημα τις ατομικές αυξήσεις (δηλ. προσωρινές χρηματικές παροχές) και αφήνει ανεξέλεγκτο το διευθυντικό δικαίωμα να αξιολογεί και να αμείβει, να εξελίσσει, να τοποθετεί τους εργαζομένους, κ.α. Η σύνδεση αμοιβής – παραγωγικότητας – αξιολόγησης δεν έχει καμία σχέση με την προσφορά της εργατικής δύναμης του εργαζόμενου και την ανταμοιβή του γι’ αυτή, αλλά οδηγεί σ’ εντατικοποίηση της δουλειάς, σ’ ένα κυνηγητό για να πιαστεί ο στόχος των 200MW, όπως ανέφερε στις πρόσφατες εξαγγελίες της η διοίκηση.

Η πλειοψηφία της ΓΕΝΟΠ έχει τεράστια ευθύνη για όλα τα παραπάνω, γιατί συστηματικά καλλιέργησε τον εφησυχασμό των εργαζόμενων, απαξίωσε την αγωνιστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, έβαλε πλάτη στο σπάσιμο του ομίλου, αρνήθηκε να συμπεριληφθεί η ΔΕΗΑΝ στην πρόσφατη ΣΣΕ, που και αυτή από την πλευρά της δεν αποτελεί πανάκεια αφού στην ουσία της έχει ήδη ευθυγραμμιστεί με τους μνημονιακούς νόμους και έπεται συνέχεια. Σκόπιμα αρνήθηκε την ένταξη του επιχειρησιακού σωματείου της ΔΕΗΑΝ στη δύναμή της, ώστε να αποφύγει να τοποθετηθεί και να πάρει θέση πάνω στα κρίσιμα ζητήματα που προκύπτουν από το σχέδιο σύμβασης, σήμερα για τη ΔΕΗΑΝ, αύριο για το σύνολο των εργαζόμενων του κλάδου. Τί θέση θα έπαιρνε άραγε η ΓΕΝΟΠ για αυτό το σχέδιο σύμβασης αν ο σύλλογος της ΔΕΗΑΝ εντασσόταν στη δύναμη της ΓΕΝΟΠ;

Πάγια τακτική της εργοδοσίας απέναντι στους αγώνες των εργαζόμενων είναι, είτε η τρομοκράτηση τους (βλ. πρόσφατες απολύσεις συνδικαλιστών στον όμιλο Στασινόπουλου), είτε ο έλεγχος των συνδικάτων δηλ. ο εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός, όπως ΓΣΕΕ, ΓΕΝΟΠ κτλ. Αποτελεί παλαιά τακτική των διοικήσεων των επιχειρήσεων να αξιοποιούν «καλοπροαίρετους» για να παρεμβαίνουν στη συνείδηση των εργαζόμενων με ιδεολογήματα τύπου «η καλή διοίκηση που μας δίνει παροχές κτλ». Αντίθετα, η ιστορία του εργατικού κινήματος διδάσκει ότι τίποτα δε μοιράζεται απλόχερα, και πως ότι έχει κατακτηθεί είναι αποτέλεσμα αγώνων και θυσιών.

Συνάδελφοι, μη χάνετε το θάρρος σας. Αν ήταν εύκολη υπόθεση η διεκδίκηση ΣΣΕ, δε θα τις καταργούσαν, ή δε θα τις περιόριζαν με νόμους, οι εργαζόμενοι δεν θα προκήρυσσαν απεργίες για να τις επιβάλουν, τα δικαστήρια δε θα έτρεχαν να τις βγάζουν παράνομες. Όμως, παρ’ όλ’ αυτά, οι αγώνες των εργαζόμενων φέρνουν αποτελέσματα. Το παράδειγμα από την πρόσφατη απεργία των εργαζομένων στην COSCO, οι οποίοι, παρά τον απεργοσπαστικό μηχανισμό που στήθηκε, κατόρθωσαν να σύρουν μια πολυεθνική σε διαπραγμάτευση για ΣΣΕ, αποτελεί φάρο ελπίδας ότι οι εργαζόμενοι όταν οργανώνονται ταξικά ξεπερνούν τα εμπόδια. Αντίστοιχα παραδείγματα έχουμε σήμερα από τους εργαζομένους στον κλάδο των Τροφίμων, του Μετάλλου, του Φαρμάκου κ.α.

Το Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας εκφράζει την αλληλεγγύη του στους συναδέλφους της ΔΕΗΑΝ για τη διεκδίκηση ενιαίας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με κοινά εργασιακά δικαιώματα για όλους τους εργαζομένους στον όμιλο της ΔΕΗ. Προϋπόθεση για αυτό είναι ο κάθε εργασιακός χώρος να παλεύει συντονισμένα με όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, να ενισχύεται η κλαδική αντίληψη και πάλη κόντρα στον κατακερματισμό και τη διάσπαση που επιχειρούν εργοδοσία και κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός.

Επιστολή

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: