Αγωνιστική Κίνηση Εργαζομένων στην Ενέργεια – Διακύρηξη Εκλογών 2017

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

ΠΑΜΕ νεο

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΛΑΔΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

22 – 23 ΦΛΕΒΑΡΗ 2017

 

Συνάδελφοι!

Η περίοδος που το Σωματείο μας διεξάγει φέτος  τις εκλογές του, συμβαδίζει χρονικά με ένα ακόμη γύρο οικονομικών μέτρων που αναμένεται να πλήξουν το εισόδημα και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Ο λαός μας πλέον έχει συγκεντρώσει πλούσια πείρα και μπορεί εύκολα να καταλάβει ότι πίσω από τις λέξεις «διαπραγμάτευση», «αξιολόγηση», «πλεόνασμα» και «πρόγραμμα», δεν κρύβεται τίποτα άλλο παρά ακόμα μεγαλύτερη συμπίεση μισθών, «κόφτης» κοινωνικών παροχών, χτύπημα συλλογικών συμβάσεων και διευκόλυνση των απολύσεων. Αυτές είναι ούτως η άλλως οι βασικές απαιτήσεις στις οποίες συγκλίνουν οι εργοδότες (ΣΕΒ), η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τις οποίες στο τέλος θα υλοποιήσει η κυβέρνηση.

Μετά από 8 χρόνια παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, όπου τη ζημιά συνεχίζει να πληρώνει η λαϊκή οικογένεια, δεν αρκούν πλέον οι διαπιστώσεις για την απληρωσιά, την ανεργία, τους χαμηλούς μισθούς, τα χαμένα ασφαλιστικά δικαιώματα. Αυτά τα γνωρίζουμε όλοι από πρώτο χέρι.

Το ζήτημα τώρα είναι πώς θα αλλάξουμε τα πράγματα. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει αναζητώντας ο καθένας  μας την  «ατομική λύση» και διέξοδο στα προβλήματα. Για να αμυνθούμε σε αυτά που μας ετοιμάζουν αλλά και να διεκδικήσουμε έναν καλύτερο κόσμο για εμάς και τα παιδιά μας, μπορούμε να στηριχτούμε μόνο στη συλλογική μας δύναμη, στο δυνάμωμα των οργανώσεων της τάξης μας, και πρώτα και κύρια μέσα στους χώρους δουλειάς, στα συνδικάτα.

Ζούμε και αναπνέουμε μέσα στις εταιρείες της Ενέργειας. Ο κλάδος μας, παραμένει ο πιο ισχυρός, ο οικονομικά πιο εύρωστος από όλους τους κλάδους της βιομηχανίας. Οι κυβερνήσεις διαχρονικά υπόσχονται να μετατρέψουν τη χώρα σε «μεγάλο ενεργειακό κόμβο». Όμως μυρίζει ακόμη κάπνα και μπαρούτι στη Συρία, στη Λιβύη και στην Ουκρανία, γύρω-γύρω στη γειτονιά μας δηλαδή, σε χώρες που ήταν μεγάλοι ενεργειακοί κόμβοι και που η σύγκρουση διεθνών συμφερόντων μετέτρεψε σε ερείπια.

Ενεργειακά μεγαθήρια, ολόκληρες χώρες και συμμαχίες χωρών διαγκωνίζονται για την εκμετάλλευση των ενεργειακών δρόμων και πηγών ανά τον κόσμο και φυσικά απλώνουν τα χέρια τους και στο ενεργειακό παιχνίδι που παίζεται στη δική μας χώρα (για κοιτάσματα πετρελαίου, αγωγούς αερίου, εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας) με κατάληξη που είναι αδύνατον να προβλέψει κανείς. Οι εργαζόμενοι χρειάζεται να βρίσκονται σε ετοιμότητα και επαγρύπνηση μπροστά στην κατάσταση που διαρκώς οξύνεται. Ο κίνδυνος μιας γενικότερης πολεμικής σύγκρουσης είναι υπαρκτός. Μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο η εργατική τάξη δεν πρέπει να υιοθετήσει τη λογική που καλλιεργούν τα αστικά πολιτικά κόμματα και οι δυνάμεις αυτών μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα περί «δήθεν εθνικής ομοψυχίας», «ενότητα μπροστά στον εθνικό κίνδυνο», «ότι τώρα δεν χωράνε αντιπαραθέσεις μεταξύ μας, αλλά ότι πρέπει να είμαστε ενωμένοι». Αυτά είναι όμορφα λόγια, ακούγονται καλά. Στην ουσία τους όμως είναι επικίνδυνα, κρύβουν ότι οι πόλεμοι δεν γίνονται για τα συμφέροντα των λαών, των εργατών των χωρών, αλλά για το μοίρασμα του πλούτου μεταξύ των μεγάλων μονοπωλίων. Για αυτό λέμε ότι οι λαοί πρέπει να χαράξουν τη δική τους στάση με γνώμονα τα δικά τους συμφέροντα, ότι δεν πρέπει να στοιχηθούν κάτω από τη σημαία των «εθνικών στόχων» του κεφαλαίου, να χύσουν το αίμα τους για τα κέρδη των αφεντικών τους.

Οι μεγάλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα στους τομείς της Ηλεκτρικής Ενέργειας, στο Πετρέλαιο και στο Φυσικό Αέριο, παραμένουν σταθερά κερδοφόρες και κάποιες εξ αυτών (Όμιλος ΕΛΠΕ, Όμιλος Motor Oil) καταγράφουν φέτος σημαντική αύξηση κερδών.

Για τους εργαζόμενους όμως του κλάδου, παρά την «ανάπτυξη» και την κερδοφορία, το έργο που παίζεται είναι εις βάρος τους και πάντα το ίδιο:

  • Στη ΔΕΗ, αφού πρώτα επιτέθηκαν σε μισθούς, συλλογικές συμβάσεις, σε όλους τους όρους εργασίας, επιταχύνουν πλέον το διαμελισμό της, ώστε να προχωρήσει πιο γρήγορα η «απελευθέρωση» της αγοράς. Σύμφωνα με το 3ο Μνημόνιο θα πρέπει το μερίδιο της ΔΕΗ στη λιανική αγορά να έχει μειωθεί από 91% σήμερα, σε κάτω από 50% ως το τέλος του 2019. Αυτό θα επιτευχθεί μέσω της πώλησης μεγάλου μέρους της παραγωγής σε ιδιώτες με τιμές κάτω του κόστους, ενώ παράλληλα προετοιμάζονται σενάρια απευθείας παράδοσης τμήματος του πελατολογίου της ΔΕΗ σε ιδιώτες. Και τότε, μία ΔΕΗ σχεδόν μισή από ότι είναι σήμερα, θα πρέπει να προσαρμοστεί σε φθηνότερο και λιγότερο προσωπικό για να ανταγωνιστεί με άλλες εταιρείες του κλάδου στις οποίες οι μισθοί και τα δικαιώματα είναι ήδη πιο κάτω εδώ και χρόνια.
  • Στα Δίκτυα Ρεύματος, η εργολαβοποίηση αποτελεί παγιοποιημένο καθεστώς. Επικρατεί καθεστώς γαλέρας, με απληρωσιά και συχνά ανασφάλιστη εργασία.
  • Στο Φυσικό Αέριο, υλοποιείται αυτό το διάστημα η διάσπαση των ΔΕΠΑ και ΕΠΑ, γίνονται παρασκηνιακές κινήσεις για την πώληση του ΔΕΣΦΑ. Γενικότερα προωθείται η «απελευθέρωση» της αγοράς, που θα οδηγήσει σε αύξηση τιμολογίων για το λαϊκό καταναλωτή και σε τσάκισμα δικαιωμάτων για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων.
  • Στα Ελληνικά Πετρέλαια και στη Motor Oil, αν και τα κέρδη αυξάνονται, η εργοδοσία χρησιμοποιεί την ανάγκη για «ανταγωνιστικότητα» προκειμένου να συγκρατεί μισθούς, να μειώνει μόνιμο προσωπικό, να συμπιέζει την τιμή των εργολαβιών.
  • Στις μικρότερες εταιρίες πετρελαιοειδών, τα πράγματα είναι χειρότερα, η τρομοκρατία του εργοδότη μεγαλύτερη, και πάλι υπό το φάντασμα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας.

Και ενώ έτσι έχουν τα πράγματα, σε όλες τις εταιρίες του Κλάδου Ενέργειας ταυτόχρονα, οι εργοδότες από τη μία, και ο εργοδοτικός συνδικαλισμός από την άλλη, επαναλαμβάνουν μονότονα προς τους εργάτες το μοτίβο: «καθίστε καλά, βγάζουμε κέρδη, εδώ είμαστε προνομιούχοι, κοιτάξτε στις άλλες επιχειρήσεις τα πράγματα είναι χειρότερα»!

Έτσι αντί ο εργάτης να δει τον τεράστιο πλούτο που ο ίδιος παράγει και καρπώνεται στο τέλος ο εργοδότης, κοιτάει τρομοκρατημένος τα εκατομμύρια των ανέργων που κρατιούνται όμηροι του οικονομικού συστήματος, αποκλεισμένοι από την παραγωγή και το δικαίωμα σε μια φυσιολογική ζωή με δικαιώματα.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, οι ηγεσίες των συνδικάτων του κλάδου, μέσα στη ΓΕΝΟΠ και στην ΠΟΕ, απέδειξαν περίτρανα όλα αυτά τα χρόνια, ότι αποτελούν το μακρύ χέρι των εργοδοτών και των κυβερνήσεων μέσα στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα. Η λογική τους και η γραμμή τους, είναι η διάσπαση, ο εφησυχασμός, ο ιδεολογικός και οργανωτικός αφοπλισμός του εργατικού κινήματος. Σε κανέναν χώρο στον κλάδο δεν δέχονται να είναι μέλη των επιχειρησιακών σωματείων οι συνάδελφοι που δουλεύουν με ελαστικές μορφές απασχόλησης, μέσω εργολάβων. Έχουν βάλει πλάτη για όλα όσα σήμερα εμείς αντιπαλεύουμε. Στήριξαν την απελευθέρωση, υπέγραψαν επαίσχυντες συμβάσεις, έγιναν φορείς των επιχειρημάτων των κυβερνήσεων μέσα στους χώρους δουλειάς. Η γραμμή τους μετέτρεψε το συνδικαλιστικό κίνημα σε υπηρέτη της κυβερνητικής εναλλαγής και ενίσχυσε τις αυταπάτες για τη δυνατότητα των σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων να πετύχουν φιλολαϊκή διαχείριση του καπιταλισμού. Αυτή η γραμμή προβλήθηκε για δεκαετίες από τη πλειοψηφία της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ, ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο τα προηγούμενα χρόνια. Στα ΕΛΠΕ αναπαράγουν σε όλους τους τόνους τη λογική της συναίνεσης και της ταξικής συνεργασίας: «Πρώτα απ’ όλα η επιχείρηση μας και μετά οι εργαζόμενοι». Έχουν συμφωνήσει στα μειωμένα οργανογράμματα, υπέγραψαν συμβάσεις που διαχωρίζουν τους νεοπροσλαμβανόμενους από τους παλιότερους συναδέλφους. Στα λόγια κατακεραυνώνουν τα αντιλαϊκά μέτρα, τις ιδιωτικοποιήσεις, την εργολαβοποίηση, τα θανατηφόρα ατυχήματα. Στην πράξη όμως βρίσκονται σε πλήρη ευθυγράμμιση με την κυβέρνηση και την εργοδοσία, αναπαράγουν το δόγμα του «πρώτα τα κέρδη», ρουσφετολογούν (όσο το επιτρέπουν οι σημερινές οικονομικές συνθήκες) και με την τακτική τους παραδίδουν εργατικά δικαιώματα που κερδήθηκαν με αγώνες δεκαετιών. Αλλά ακόμα και όταν αναπτύσσουν αγώνες, αυτοί γίνονται για να ενσωματώσουν την οργή και την αγανάκτηση των εργαζομένων.

Με όλες αυτές τις δυνάμεις το σωματείο μας βρίσκεται απέναντι. Δεν έχουν καμία σχέση με τα συμφέροντα των εργατών για αυτό και χρειάζεται να ηττηθούν, να αποδυναμωθούν. Είμαστε απέναντι και το γνωρίζουν καλά. Για αυτό εξάλλου η πλειοψηφία της ΓΕΝΟΠ, με διάφορα αστεία προσχήματα αρνείται την εγγραφή του Κλαδικού Σωματείου Ενέργειας στην Ομοσπονδία, ενώ την ίδια στιγμή συντηρεί ένα σωρό «σωματεία σφραγίδες», χωρίς την παραμικρή ζωή και δράση στο χώρο της Ηλεκτρενέργειας.

Κόντρα σε όλα αυτά, στην εργοδοσία και τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό στέκεται το Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας. Ένα Σωματείο που συνενώνει όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, ανεξαρτήτως εταιρίας και εργασιακής σχέσης. Ένα Σωματείο που δεν ελέγχεται ούτε από την εκάστοτε κυβέρνηση, ούτε από την εργοδοσία και που δεν λαμβάνει ούτε «παροχές», ούτε «εξυπηρετήσεις» από τις εταιρείες, όπως κατά κανόνα συμβαίνει με τα περισσότερα σωματεία του κλάδου.

Το Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας «χαλάει την πιάτσα» του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στον κρίσιμο χώρο της ενέργειας και απαντάει ως μορφή οργάνωσης στο καίριο ζήτημα των ημερών: οι εργοδοτικές οργανώσεις, όπως ο ΣΕΒ, και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, εκπροσωπώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητούν από κοινού την οριστική κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, ώστε να μπορούν οι εργοδότες να αναπροσαρμόζουν πιο εύκολα τους μισθούς (προς τα κάτω).

Αν ο αντίπαλος βάζει τόσο ξεκάθαρα στο στόχαστρο του την δυνατότητα των εργαζομένων να οργανώνονται και να διεκδικούν σε επίπεδο κλάδου, είναι ξεκάθαρο ότι εμείς πρέπει να κάνουμε ακριβώς το αντίθετο. Εκεί βρίσκεται η δύναμή μας.

Η ενίσχυση του Κλαδικού Σωματείου μας, του μόνου Συνδικάτου που συσπειρώνει «μόνιμους» και «εργολαβικούς» όλων των εταιρειών στο χώρο της Ενέργειας, αποτελεί μοναδικό εργαλείο για να ενισχυθεί στην πράξη η ενότητα και η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζόμενων, άρα και η δύναμη τους σε κάθε χώρο δουλειάς ξεχωριστά.

Ήδη στα λίγα χρόνια που υπάρχει, το Συνδικάτο μας έχει δημιουργήσει τις βάσεις για τη δημιουργία κοινής αντίληψης των εργαζομένων του κλάδου μέσα στις πολλές και διαφορετικές εταιρείες  Ηλεκτρικής Ενέργειας, Πετρελαίου, Φυσικού Αερίου και ΑΠΕ. Συμμετέχει όπου αναπτύσσονται αγώνες στον Κλάδο, φέρνοντας εργαζόμενους από διαφορετικές ειδικότητες και διαφορετικούς τομείς, στο πλευρό συναδέλφων τους που δέχονται εργοδοτική επίθεση, και δείχνει στην πράξη, πώς χτίζεται η αλληλεγγύη και η ενότητα μέσα στην εργατική τάξη.

Κόντρα στα ψεύτικα ιδεολογήματα που προωθεί η εργοδοσία και οι συνδικαλιστές που αυτή ελέγχει, περί δήθεν «αναποτελεσματικότητας των αγώνων», η ίδια η ζωή έδειξε αντίθετα ότι η οργάνωση στα συνδικάτα και οι αγώνες είναι ο μόνος τρόπος για να έρθουν αποτελέσματα!

Στα δίκτυα ρεύματος στην Αττική και την Κορινθία (που τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί η ΤΟΞΟΤΗΣ ΑΕ) οι εργαζόμενοι παρέμεναν ανοργάνωτοι, εγκλωβισμένοι στην «ατομική διαπραγμάτευση με τα αφεντικά – εργολάβους», και γινόντουσαν εύκολο θύμα, όχι μόνο εντατικοποίησης και τρομοκρατίας, αλλά και πολύμηνης παρακράτησης δεδουλευμένων.

Μέσα από το Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας, με προσπάθειες που κράτησαν χρόνια, τελικά οι εργαζόμενοι οργανώθηκαν στο συνδικάτο και άρχισαν με αγώνες να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Ό,τι κέρδισαν το πέτυχαν με τις δικές τους δυνάμεις, μέσα από την οργάνωση, την αλληλεγγύη, το ταξικό προσανατολισμό. Σε ένα χώρο που πριν λίγο καιρό «δεν υπήρχε τίποτα», οι εργαζόμενοι έφτασαν σε επίπεδο οργάνωσης κινητοποιήσεων αλληλεγγύης σε διαφορετικά εργοτάξια, απαντώντας στην πράξη σε αυτό που όλοι γνωρίζουμε: μέσα στον ίδιο  κλάδο, το πρόβλημα των εργαζομένων σε μία εταιρεία, αργά ή γρήγορα θα χτυπήσει και την πόρτα της διπλανής επιχείρησης. Όταν κάπου μειώνονται μισθοί και γίνονται απολύσεις, αυτό σύντομα πιέζει και τους υπόλοιπους εργαζόμενους στον κλάδο.

Η λογική του «να κοιτάω το μαγαζάκι μου», ο συντεχνιασμός, η στείρα οικονομικίστικη πάλη που μετράται σε ευρώ, έχει κοντά ποδάρια. Κανείς δεν ζει μέσα σε γυάλα. Τα όρια της συνδικαλιστικής πάλης μέσα σε κάθε επιχείρηση ξεχωριστά είναι πολύ περιορισμένα και δεν απαντούν στο συνολικό κοινωνικό πρόβλημα. Αφήνουν τον εργαζόμενο αμέτοχο, στο περιθώριο, όταν εργοδότες και κυβερνήσεις αποφασίζουν για τους φόρους, την υγεία, την παιδεία, τα ασφαλιστικά δικαιώματα και την ζωή των εργατών γενικότερα. Δεν νοείται για παράδειγμα το 2017 που η τεχνολογία και η επιστήμη έχουν σημειώσει τόση πρόοδο, που οι παραγωγικές δυνάμεις έχουν γιγαντωθεί, να μένουν στοιχειώδεις ανάγκες των εργαζομένων ακάλυπτες. Στον κλάδο της ενέργειας, όλοι εμείς που παράγουμε, διακινούμε τα προϊόντα, μπορούμε να ανεχτούμε να μένουν σπίτια χωρίς θέρμανση; Να έρχεται ο χειμώνας και να υπάρχουν οικογένειες που δεν μπορούν να ζεσταθούν; Να κινδυνεύουν χιλιάδες οικογένειες να μείνουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα;

Αυτό που απαιτούν οι σημερινές συνθήκες είναι οι εργαζόμενοι να απαντήσουν με ενιαίο τρόπο, στην  επίθεση που δέχονται. Το προβλήματά μας είναι κοινά, άρα και η αντιμετώπισή τους θα είναι πιο αποτελεσματική αν οργανωθούμε στο σύνολο του κλάδου. Χρειάζεται να ενισχυθεί η αλληλεγγύη μεταξύ όλων των εργαζόμενων, να δημιουργηθούν πυρήνες οργάνωσης του σωματείου σε κάθε χώρο δουλειάς. Κανένας δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνος του τα προβλήματά του. Κόντρα στη διάσπαση του εργατικού κινήματος και στο συντεχνιασμό που καλλιεργεί ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, χρειάζεται να απαντήσουμε όχι μόνο με την ενότητα των εργαζομένων όλου του κλάδου αλλά και με τη συμπόρευσή μας με το σύνολο της εργατικής τάξης.

Για αυτό και το Κλαδικό Σωματείο συντάσσεται με όλες του τις δυνάμεις με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας, με το ΠΑΜΕ. Συντάσσεται με όλες του τις δυνάμεις με τη γραμμή της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος σε κατεύθυνση σύγκρουσης με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, με τα μονοπώλια. Συντάσσεται με τη λογική ότι σήμερα υπάρχουν αντικειμενικά οι δυνατότητες οι εργαζόμενοι να μπορούν να καλύπτουν  τις σύγχρονες ανάγκες τους. Προϋπόθεση για αυτό είναι η καθημερινή πάλη για όλα τα προβλήματα να μην είναι κοντόφθαλμη, αλλά πατώντας στον καθημερινό αγώνα για το μεροκάματο, να βλέπει μακρύτερα. Να προσανατολίζεται στο πώς οι εργάτες θα πάρουν για λογαριασμό τους την εξουσία καταργώντας την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Μόνο μέσω την κοινωνικοποίησης των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, με την εξουσία των εργατών πάνω σε αυτά και με κεντρικό σχεδιασμό της παραγωγής θα μπορέσουν να καλυφθούν ολοκληρωτικά οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες των εργαζομένων.

Συνάδελφε!

Σε καλούμε να ενταχθείς στην δύναμή του Κλαδικού Σωματείου Ενέργειας, να συνεισφέρεις και εσύ στην ενότητα και την αλληλεγγύη των εργαζομένων μέσα στον κλάδο, ακόμα και αν ήδη συμμετέχεις σε κάποιο σωματείο μιας μεμονωμένης επιχείρησης. Κάνε το βήμα και οργανώσου για να μπορείς όχι πιά μόνος σου, αλλά από κοινού με εκατοντάδες συναδέλφους που βιώνουν τα ίδια προβλήματα και έχουν τις ίδιες ανάγκες, να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε καλύτερους όρους εργασίας αλλά και καλύτερους όρους ζωής συνολικά.

Οι εκλογές 22-23 Φλεβάρη να μας βρουν πιο ισχυρούς, πιο έτοιμους απέναντι στις εξελίξεις και το νέο γύρο επίθεσης που προωθούν κυβέρνηση και εργοδοσία.

 

ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ

 

Ελληνικά

Shqiptar

Français

Posted in Εκλογές

Αρχαιρεσίες Κλαδικού Σωματείου Ενέργειας 2017 – Ανακοίνωση Εφορευτικής Επιτροπής Νο 3

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Νο 3

 

Συνάδελφοι,

Οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη Διοικητικού Συμβουλίου, Εξελεγκτικής Επιτροπής και αντιπροσώπων για ΕΚΑ, θα γίνουν σύμφωνα με την απόφαση της Εφορευτικής Επιτροπής.

Οι αρχαιρεσίες θα διεξαχθούν ως εξής:

  1. Την Τετάρτη 22/2/2017:

07:00 – 09:00 στο εργοτάξιο της ΤΟΞΟΤΗΣ ΑΕ (Αγ. Πολυκάρπου 119)

09:30 – 11:00 στο εργοτάξιο του ΑΔΜΗΕ (Αγίας Άννης 70, Ρουφ)

12:00 – 14:00 στην Π. Πειραιά ΔΕΔΔΗΕ (Αγ. Ελευθερίου 112)

15:00 – 18:00 στο Εργατικό Κέντρο Κορίνθου (Θ. Κολοκοτρώνη 54)

07:00 – 20:00 στα γραφεία του Σωματείου

  1. Την Πέμπτη 23/2/2017: 07:00 – 20:00 στα γραφεία του Σωματείου

Τα γραφεία του Σωματείου βρίσκονται: Αριστοτέλους 11 – 15, 5ος όροφος.

 

Για την συμμετοχή στις εκλογές είναι απαραίτητη η αστυνομική ταυτότητα και το βιβλιάριο υγείας

 

ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

 

Ο Πρόεδρος Τα μέλη
ΚΑΡΝΑΒΑΣ ΝΙΚΟΣ ΒΑΡΔΟΥΛΗ ΜΑΡΙΑ (ΜΑΡΙΑΝΑ)

ΓΙΩΓΑΣ ΜΑΡΚΟΣ

ΤΑΜΠΟΥΡΑΤΖΗΣ ΑΡΗΣ

ΧΑΛΔΟΥΠΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

Posted in Εκλογές

Αρχαιρεσίες Κλαδικού Σωματείου Ενέργειας 2017 – Ανακοίνωση Εφορευτικής Επιτροπής Νο 2

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Νο 2

 

Συνάδελφοι,

Οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη Διοικητικού Συμβουλίου, Εξελεγκτικής Επιτροπής και αντιπροσώπων για το ΕΚΑ, θα γίνουν σύμφωνα με την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης Πέμπτη 26/1/2017, από την εκλεγείσα εφορευτική επιτροπή.

Οι αρχαιρεσίες θα διεξαχθούν στα γραφεία του σωματείου, Αριστοτέλους 11 – 15 5ος όροφος, και σε χώρους δουλειάς.

Οι ημερομηνίες διεξαγωγής των αρχαιρεσιών είναι 22 και 23 Φεβρουαρίου 2017.

Οι αρχαιρεσίες θα αναδείξουν Διοικητικό Συμβούλιο, Εξελεγκτική Επιτροπή και αντιπροσώπους για το Εργατικό Κέντρο Αθήνας.

Οι υποψηφιότητες θα πρέπει να υποβληθούν στην εφορευτική επιτροπή, στα γραφεία του σωματείου κάθε απόγευμα 18:00 με 20:00 έως τις 15 Φεβρουαρίου 2017 20:00.

Με νεότερη ανακοίνωση θα υπάρξει πληρέστερη ενημέρωση.

 

ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

 

Ο Πρόεδρος

ΚΑΡΝΑΒΑΣ ΝΙΚΟΣ

Τα μέλη

ΒΑΡΔΟΥΛΗ ΜΑΡΙΑ (ΜΑΡΙΑΝΑ)

ΓΙΩΓΑΣ ΜΑΡΚΟΣ

ΤΑΜΠΟΥΡΑΤΖΗΣ ΑΡΗΣ

ΧΑΛΔΟΥΠΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

Posted in Εκλογές

Αρχαιρεσίες Κλαδικού Σωματείου Ενέργειας 2017 – Ανακοίνωση Εφορευτικής Επιτροπής Νο 1

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Νο 1

 

Στην πρώτη συνεδρίαση της που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 1/2/2017, η Εφορευτική Επιτροπή εξέλεγξε για πρόεδρο της τον συνάδελφο Καρναβά Νίκο.

 

ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

  1. ΒΑΡΔΟΥΛΗ ΜΑΡΙΑ (ΜΑΡΙΑΝΑ)
  2. ΓΙΩΓΑΣ ΜΑΡΚΟΣ
  3. ΚΑΡΝΑΒΑΣ ΝΙΚΟΣ
  4. ΤΑΜΠΟΥΡΑΤΖΗΣ ΑΡΗΣ
  5. ΧΑΛΔΟΥΠΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ
Posted in Εκλογές